Maciej Toboła

 

Wyróżnienie za spójność wypowiedzi.

„Wchodząc na teren DPS-u zobaczyłem ludzi starszych, chorych, zamkniętych w sobie. Jednak po dłuższej chwili obcowania ze sobą, przełamywaliśmy obustronną barierę wstydu, zahamowań, którą budujemy sami. Tworząc iluzję o tym, że trzeba być wysportowanym, modnie ubranym, wiecznie młodym... Jednak tu, jak nigdzie indziej, można zauważyć, że czas nie stoi w miejscu dla nikogo, a zdrowia kupić nie można. Pomimo specyficznej sytuacji życiowej jak i specyfiki miejsca – zamknięcie, oddzielenie od społeczeństwa, odstawienia na boczny tor – w tych ludziach znalazłem wiele ludzkich odruchów i emocji. Projekt pokazał, że obcowanie z drugim człowiekiem jest największym darem. Osobiście, podczas wyjazdów w ciekawe, egotyczne miejsca stykam się z innym światem i kulturą. Wejście na teren DPS-u było swoistą wycieczką do innego świata, jak się okazuje, nie trzeba jechać daleko, by zobaczyć inny świat. Ten mur dzieli świat ludzi potrzebujących pomocy, od tych, co żyją samodzielnie, poza murem. Może zdjęcia z projektu choć trochę go przełamią. Mam taką cichą nadzieję”.

Maciej Toboła (28 lat)